منشور کوروش بزرگ

نمادی از داد، مدارا و فرمانروایی انسانی

منشور کوروش بزرگ، که بر استوانه‌ای گِلی به خط میخی اکدی نوشته شده، یکی از مهم‌ترین اسناد بازمانده از دوران هخامنشی است. این منشور پس از فتح بابل به فرمان کوروش بزرگ تنظیم شد و در آن از شیوه فرمانروایی، بازگرداندن برخی مردمان به سرزمین‌هایشان و احترام به آیین‌ها و سنت‌های گوناگون سخن گفته می‌شود. منشور کوروش در نگاه بسیاری، نمادی از روحیه مدارا، عدالت‌ورزی، پرهیز از انتقام‌جویی و احترام به تنوع فرهنگی و دینی در ایران باستان است.
اگرچه نباید آن را به‌طور کامل با مفاهیم مدرن حقوق بشر یکسان دانست، اما بی‌تردید یکی از برجسته‌ترین اسناد تاریخی جهان در زمینه نگاه انسانی‌تر به فرمانروایی به شمار می‌رود.

کاری که ما انجام می‌دهیم

زنده نگه داشتن میراثی که به کرامت انسان و داد پیوند خورده است

سازمان حقوق بشر کوروش بزرگ تلاش می‌کند با معرفی میراث فکری و تاریخی کوروش بزرگ، پیوند میان تاریخ ایران و ارزش‌های جهان‌شمول انسانی را برجسته سازد و در حوزه آموزش، آگاهی‌رسانی و دفاع از کرامت انسان از این میراث الهام بگیرد.

منشور کوروش بزرگ، بخشی از حافظه تاریخی ایران است

برای بسیاری از ایرانیان، منشور کوروش تنها یک شیء باستانی نیست؛ بلکه نماد بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی ایران است که در آن، فرمانروایی با داد، مدارا و احترام به انسان معنا پیدا می‌کند. بازخوانی این میراث می‌تواند پلی باشد میان گذشته پرافتخار ایران و تلاش امروز برای پاسداشت کرامت انسانی و حقوق بشر.

داد برای همه

از کوروش بزرگ تا امروز، آرمان داد، مدارا و کرامت انسانی می‌تواند الهام‌بخش جامعه‌ای آزادتر و انسانی‌تر باشد.