سازمان حقوق بشر کوروش بزرگ

برای حقیقت، کرامت انسان و حقوق برابر

سازمان حقوق بشر کوروش بزرگ با هدف مستندسازی نقض حقوق بشر، حفظ صدای قربانیان، پیگیری پرونده‌های فوری و کمک به گسترش فرهنگ حقوق بشر و پاسخگویی شکل گرفته است.

ما بر این باوریم که دفاع از حقوق بشر نباید تابع وابستگی سیاسی، دینی، قومی، جنسیتی یا اجتماعی افراد باشد.
حقوق بنیادین انسان متعلق به همه است و هیچ فرد یا گروهی نباید از حمایت حقوق بشری محروم شود.

حقوق بشر گزینشی نیست.

حقوق بشر گزینشی نیست

حقوق انسان به عقیده، وابستگی سیاسی یا هویت او بستگی ندارد.

قربانی نقض حقوق بشر، صرف‌نظر از اینکه چه کسی است، به چه گروهی تعلق دارد یا چه دیدگاهی دارد، باید از حقوق بنیادین انسانی برخوردار باشد. نمی‌توان از آزادی بیان یک گروه دفاع کرد اما آزادی بیان گروه دیگر را نادیده گرفت. نمی‌توان شکنجه را برای دوستان و همفکران محکوم کرد اما در برابر شکنجه مخالفان یا کسانی که با آنان اختلاف داریم سکوت کرد. نمی‌توان برای یک گروه خواهان دادرسی عادلانه بود اما همین حق را از گروهی دیگر دریغ کرد.

حقوق بشر زمانی معنا دارد که برای همه انسان‌ها باشد.

کوروش بزرگ

میراث داد، مدارا و فرمانروایی

استوانه کوروش یکی از مهم‌ترین اسناد بازمانده از دوران هخامنشی است. در این متن از بازسازی نیایشگاه‌ها، بازگرداندن پیکره‌های مذهبی و بازگشت برخی مردمان جابه‌جا شده سخن گفته می‌شود.این سند در دوران معاصر به نمادی از مدارا، داد و شیوه انسانی‌تر فرمانروایی تبدیل شده است. با این حال، از دیدگاه تاریخی باید میان استوانه کوروش و مفهوم مدرن «اعلامیه حقوق بشر» تفاوت قائل شد.
شناخت دقیق تاریخ برای ما همان اندازه اهمیت دارد که پاسداشت میراث آن.

۱۹۴۸

اعلامیه جهانی حقوق بشر

پس از تجربه ویرانگر جنگ جهانی دوم، جامعه بین‌المللی برای ایجاد مجموعه‌ای مشترک از حقوق بنیادین انسان تلاش کرد. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸، مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلامیه جهانی حقوق بشر را تصویب کرد. این اعلامیه بر حقوقی چون زندگی، آزادی، امنیت، برابری در برابر قانون، آزادی اندیشه و مذهب، آزادی بیان و حق برخورداری از دادرسی عادلانه تأکید کرد.

تهران ۱۹۶۸

نخستین کنفرانس بین‌المللی حقوق بشر سازمان ملل

در سال ۱۹۶۸، تهران میزبان نخستین کنفرانس بین‌المللی حقوق بشر سازمان ملل متحد شد. نمایندگان ۸۴ کشور در این کنفرانس حضور داشتند و «اعلامیه تهران» در پایان نشست به تصویب رسید. شاهدخت اشرف پهلوی به ریاست این کنفرانس انتخاب شد. این رویداد یکی از نقاط مهم حضور ایران در تاریخ بین‌المللی حقوق بشر در قرن بیستم بود.

تاریخ باید کامل روایت شود

پاسداشت نقاط روشن تاریخ به معنای نادیده گرفتن نقض حقوق بشر در هیچ دوره‌ای نیست. یک سازمان حقوق بشری باید بتواند هم دستاوردها را ثبت کند و هم موارد نقض حقوق بشر را، صرف‌نظر از اینکه در چه دوره‌ای یا توسط چه حکومت، گروه یا جریانی رخ داده‌اند. برای ما، حقیقت تاریخی بر مصلحت سیاسی مقدم است.

کاری که ما انجام می‌دهیم

ثبت حقیقت، حفاظت از انسان و حفظ اسناد

حقیقت برای همه، حقوق برای همه

سازمان حقوق بشر کوروش بزرگ
از یک اصل بنیادین آغاز می‌کند:

حقوق بشر گزینشی نیست

حق زندگی، آزادی، امنیت، آزادی بیان، آزادی باور، دادرسی عادلانه و برخورداری از کرامت انسانی متعلق به همه انسان‌هاست. نه عقیده سیاسی، نه دین، نه قومیت، نه جنسیت و نه جایگاه اجتماعی
نباید ارزش حقوق انسانی یک فرد را تعیین کند. هدف ما دفاع از یک گروه در برابر گروه دیگر نیست؛ هدف ما ثبت حقیقت، دفاع از حقوق انسان و کمک به شکل‌گیری فرهنگ عدالت و پاسخگویی است.

مناع و اسناد

سازمان ملل متحد – اعلامیه جهانی حقوق بشر

سازمان ملل متحد – کنفرانس بین‌المللی حقوق بشر تهران، ۱۹۶۸

موزه بریتانیا – استوانه کوروش

دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

Human Rights Watch

Amnesty International